33. tydzień zwykły

Św Juda Tadeusz modlitwa – orędownik spraw beznadziejnych w Twoim życiu

Awatar Janusz Zamojski

5 min czytania

Spis treści

Czy Św. Juda Tadeusz naprawdę może nam pomóc w beznadziejnych sytuacjach? Dlaczego Kościół otacza go tak szczególną czcią jako orędownika w sprawach trudnych? W tym artykule odpowiadam na te pytania, przybliżając postać apostoła i znaczenie modlitwy za jego wstawiennictwem.

Św. Juda Tadeusz – apostoł zapomniany, lecz nie obojętny

Postać świętego Judy Tadeusza była przez wieki w cieniu innych apostołów. Często mylony z Judaszem Iskariotą, zdrajcą Jezusa, przez długi czas nie cieszył się szczególną popularnością w kulcie wiernych. Dziś jednak jego postać zyskuje na znaczeniu, szczególnie wśród tych, którzy stają w obliczu sytuacji bez wyjścia. Znany jest jako patron spraw trudnych i po ludzku beznadziejnych — tych, w których jedynie modlitwa wydaje się ostatnią deską ratunku.

Mimo że Nowy Testament wspomina go tylko kilka razy — wśród Dwunastu Apostołów oraz jako autora Listu Judy — jego duchową rolę w Kościele trudno przecenić. Tradycja sięga tu dalej niż słowa. Pierwsze świadectwa o kulcie św. Judy Tadeusza pochodzą już z IV wieku, a w liturgii Kościoła katolickiego dzień jego wspomnienia obchodzimy 28 października, razem z drugim mniej znanym uczniem Jezusa — św. Szymonem.

Dlaczego modlitwa do św. Judy Tadeusza ma szczególną moc?

Modlitwa, która rodzi się w głębi serca, nie jest magią ani prostym aktem proszenia. Zwłaszcza w przypadku spraw trudnych i po ludzku beznadziejnych potrzebujemy wiary, która przekształca ból w ufność. Święty Juda Tadeusz jest w tym sensie nie tylko wstawiennikiem, ale – jak powiedział jeden z duszpasterzy – „towarzyszem naszej nadziei”.

„Zwracając się do św. Judy Tadeusza, nie szukamy cudotwórcy, ale apostoła, który znał Jezusa osobiście, który widział Jego zmartwychwstanie i trwał przy Nim aż do końca. To właśnie sprawia, że jego modlitwa jest tak potężna – bo pochodzi z głębi wiary przesiąkniętej Ewangelią” – mówi ks. Marek Roszkowski, proboszcz jednej z warszawskich parafii.

ZOBACZ TEŻ  Psalm 1 – Droga sprawiedliwych i droga grzeszników

Kościół nie narzuca żadnej konkretnej formuły modlitwy, ale zachęca do osobistej i szczerej rozmowy z Bogiem, przez wstawiennictwo świętych. Święty Juda Tadeusz, jako jeden z Dwunastu, ma wyjątkowe miejsce w niebiańskiej wspólnocie — prosi więc Boga nie jak nieznajomy, ale jak przyjaciel i świadek Bożej chwały.

Modlitwa do św. Judy Tadeusza – wypróbowana droga ufności

Na przestrzeni wieków wykształciło się wiele form modlitw do św. Judy Tadeusza. Jedną z najczęściej odmawianych jest Nowenna – dziewięciodniowy cykl modlitw, w którym codziennie oddajemy Bogu naszą prośbę za pośrednictwem tego świętego. Jednocześnie rośnie popularność tzw. „Modlitwy w sytuacjach beznadziejnych” – sięgają po nią osoby borykające się z chorobą, kryzysem relacji, trudną sytuacją finansową lub problemami duchowymi.

Poniżej zamieszczam przykładowy układ takiej nowenny:

Dzień Temat modlitwy
Dzień 1 Prośba o wzmocnienie wiary w obliczu trudności
Dzień 2 Oddanie sprawy, której nie potrafimy rozwiązać
Dzień 3 Modlitwa o nadzieję mimo poczucia beznadziei
Dzień 4 Zawierzenie Bożemu miłosierdziu
Dzień 5 Prośba o światło Ducha Świętego
Dzień 6 Uzdrowienie z lęku i niepokoju
Dzień 7 Modlitwa za innych znajdujących się w beznadziejnej sytuacji
Dzień 8 Wdzięczność za to, czego jeszcze nie widzimy
Dzień 9 Zawierzenie całego życia Bogu przez wstawiennictwo św. Judy

Święty w działaniu: świadectwa łaski i przemiany

Święty Juda Tadeusz cieszy się ogromnym kultem m.in. w Stanach Zjednoczonych, we Włoszech, Meksyku i oczywiście w Polsce. Kościoły, kaplice i figury poświęcone temu świętemu stają się miejscem modlitwy i świadectw. W jednej z parafii warszawskich, przy obrazie św. Judy, powstała specjalna skrzynka na podziękowania i intencje. Wiele z nich dotyczy zaskakujących uzdrowień, pojednań rodzinnych czy wyjścia z długów.

„Po ludzku nie było już nadziei — ciągle trafiałem w ślepą uliczkę. Codziennie odmawiałem modlitwę do św. Judy i w pewnym momencie pojawiło się rozwiązanie, o którym nawet nie myślałem. Nie zniknęły wszystkie problemy, ale wrócił pokój i sens” – napisał jeden z parafian w anonimowym świadectwie.

ZOBACZ TEŻ  Modlitwa przed rachunkiem sumienia – przygotowanie serca do spowiedzi

Zarówno te indywidualne historie, jak i świadectwa duszpasterzy pokazują, że modlitwa do świętego Judy nie jest „ostatnią deską ratunku”, lecz zaproszeniem do pogłębionej wiary i pozwolenia Bogu, by działał nawet tam, gdzie my widzimy mur.

Biblijne podstawy nadziei

Choć św. Juda Tadeusz jest wspominany w Biblii krótko, jego list – jeden z najkrótszych ksiąg Nowego Testamentu – zawiera mocne wezwanie do walki o wiarę, trwanie w prawdzie i zauważenie Bożej miłości nawet wtedy, gdy świat nas oskarża lub odrzuca:

> „A temu, który ma moc ustrzec was od upadku i postawić jako nieskalanych wobec swej chwały w radości, Bogu, jedynemu Zbawcy naszemu, przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego – niech będzie chwała, majestat, moc i władza przed wszystkimi wiekami, teraz i na wieki” (Jud 1,24-25).

Nie jest przypadkiem, że właśnie ten fragment często cytuje się w modlitwach kończących nowennę – to wyznanie wiary i zaufania Bogu Wszechmogącemu, którego święty Juda Tadeusz był wiernym głosicielem aż do śmierci męczeńskiej.

Obecność św. Judy Tadeusza w liturgii i duszpasterstwie

W Polsce wiele parafii nosi jego wezwanie, a święto 28 października obchodzone jest coraz częściej w sposób uroczysty: z nabożeństwami, adoracją i mszami świętymi w intencji osób przeżywających szczególne trudności. Duszpasterze przypominają wtedy nie tylko o jego wstawiennictwu, ale i o wezwaniu do świętości mimo przeszkód, które stają na naszej drodze.

„Św. Juda nie obiecuje szybkiego rozwiązania każdej sytuacji, ale zaprasza nas do wejścia w przestrzeń modlitwy, w której Bóg przemienia serce człowieka. Czasem zmienia naszą sytuację, a czasem – nas samych. I to już jest cud” – podkreśla ks. Marek Roszkowski.

Podsumowanie i osobista refleksja

Św. Juda Tadeusz to nie tylko postać z kart Ewangelii sprzed dwóch tysięcy lat, ale żywy świadek mocy Boga, do którego możemy w każdej chwili się zwrócić. Jego modlitwa to nie zewnętrzna „forma ratunkowa”, ale głębokie, wewnętrzne zawierzenie Bogu poprzez wstawiennictwo tego, który sam znał cierpienie, ale jeszcze lepiej znał Zmartwychwstałego.

ZOBACZ TEŻ  Szarbel modlitwa – tajemnica świętości ukryta w ciszy

Z własnego doświadczenia wiem, jak trudno modlić się, gdy wszystko wydaje się stracone. Ale właśnie wtedy modlitwa do św. Judy Tadeusza przynosi pociechę i siłę. Jego przykład pokazuje, że nawet te sytuacje, które po ludzku są nie do naprawienia, w oczach Boga mogą stać się zaczynem nowego życia.

Zachęcam każdego, kto nosi w sercu ciężar, którego nie może sam udźwignąć – niech odda go dobremu Bogu, przyzywając orędownictwa św. Judy. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego (Łk 1,37).

Awatar Janusz Zamojski

O autorze

Czytaj także

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Najnowsze